EEN THUIS OF EEN HUIS
Waarom drinken we thuis de beste koffie die we ons kunnen veroorloven, maar accepteren we op ons werk of in een zorgomgeving smerige leut uit een plastic bekertje?
Waarom ziet een toilet op kantoor of in een zorginstelling er zo anders uit dan thuis?
En waarom staat de auto van de directeur voor de deur, parkeert de bezoeker twintig meter verderop en mag de medewerker het verst lopen?
๐ช๐ฎ๐ ๐ฎ๐น๐ ๐๐ฒ ๐ถ๐ฒ๐ฑ๐ฒ๐ฟ ๐ด๐ฒ๐ฏ๐ผ๐๐ ๐๐ผ๐๐ฑ๐ฒ๐ป ๐ฏ๐ฒ๐ต๐ฎ๐ป๐ฑ๐ฒ๐น๐ฒ๐ป ๐ฎ๐น๐ ๐ฒ๐ฒ๐ป ๐ต๐ผ๐๐ฒ๐น?
In een goed hotel draait alles om de gast. Hoe word je ontvangen? Voel je je welkom? Is het er prettig, schoon en comfortabel? Kloppen de grote keuzes en de kleine details?
Bij wonen en zorg beginnen we nog te vaak met stenen, vierkante meters en regels. De toekomstige bewoners komen later aan bod, terwijl zij er iedere dag moeten leven.
De menselijke maat zit juist in dit soort keuzes. Dat vraagt ook om aandacht voor verschillen. Wat voor de ene bewoner als thuis voelt, hoeft dat voor een ander niet te doen. Eén standaardoplossing voor honderd bewoners werkt dus niet.
Vraag mensen vanaf het begin wat zij nodig hebben. Laat bewoners, familieleden, zorgmedewerkers en mensen uit de buurt meedenken. Ontwerp vervolgens een gebouw dat prettig wonen ondersteunt, ontmoeting stimuleert en verbinding met de wijk mogelijk maakt.
Een gebouw is pas geslaagd als mensen er graag wonen, werken en op bezoek komen.
Waarom drinken we thuis de beste koffie die we ons kunnen veroorloven, maar accepteren we op ons werk of in een zorgomgeving smerige leut uit een plastic bekertje?
Waarom ziet een toilet op kantoor of in een zorginstelling er zo anders uit dan thuis?
En waarom staat de auto van de directeur voor de deur, parkeert de bezoeker twintig meter verderop en mag de medewerker het verst lopen?
๐ช๐ฎ๐ ๐ฎ๐น๐ ๐๐ฒ ๐ถ๐ฒ๐ฑ๐ฒ๐ฟ ๐ด๐ฒ๐ฏ๐ผ๐๐ ๐๐ผ๐๐ฑ๐ฒ๐ป ๐ฏ๐ฒ๐ต๐ฎ๐ป๐ฑ๐ฒ๐น๐ฒ๐ป ๐ฎ๐น๐ ๐ฒ๐ฒ๐ป ๐ต๐ผ๐๐ฒ๐น?
In een goed hotel draait alles om de gast. Hoe word je ontvangen? Voel je je welkom? Is het er prettig, schoon en comfortabel? Kloppen de grote keuzes en de kleine details?
Bij wonen en zorg beginnen we nog te vaak met stenen, vierkante meters en regels. De toekomstige bewoners komen later aan bod, terwijl zij er iedere dag moeten leven.
De menselijke maat zit juist in dit soort keuzes. Dat vraagt ook om aandacht voor verschillen. Wat voor de ene bewoner als thuis voelt, hoeft dat voor een ander niet te doen. Eén standaardoplossing voor honderd bewoners werkt dus niet.
Vraag mensen vanaf het begin wat zij nodig hebben. Laat bewoners, familieleden, zorgmedewerkers en mensen uit de buurt meedenken. Ontwerp vervolgens een gebouw dat prettig wonen ondersteunt, ontmoeting stimuleert en verbinding met de wijk mogelijk maakt.
Een gebouw is pas geslaagd als mensen er graag wonen, werken en op bezoek komen.
